جاى بحث در اين زمينه در كتاب قصاص است . كشتن چنين كسى بايد به گونه‌اى باشد كه اذيت و مثله ( پاره‌پاره ) نشود و قاتل او را بازيچهء خود نكند ، زيرا پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : إذا قتلتم فأحسنوا القتلة ؛ « 1 » هرگاه خواستيد ( به قصاص ) كسى را بكشيد ، به نيكى اين كار را انجام دهيد . و نيز معتبر است كه وسيلهء قتل آهنى باشد . در بعضى از روايات قصاص به كشتن با شمشير محدود شده يا به‌طور مطلق قتل اجازه داده شده است ؛ ليكن از مجموع آن‌ها مطلوبيت عذاب ندادن و مثله نكردن استفاده مىشود ؛ چه براى قصاص در روايات ، غير از اجازه ، نام‌هاى ديگرى آمده است ، مانند سخن پيامبر كه فرمود : « من حرّق حرقناه و من غرّق غرقنا » ؛ « 2 » هركه بسوزاند او را مىسوزانيم و هركه ( كسى را ) غرق كند ( به قصاص ) او را غرق مىكنيم . در روايات ديگر آمده است كه يك نفر يهودى سر دخترى را با سنگ شكسته و له كرده بود ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دستور داد كه سرش را با سنگ بشكنند و خرد كنند . « 3 » بر جواز اين مطلب ، اطلاق آيهء قصاص دلالت دارد كه مىگويد : فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً فَلا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ ؛ « 4 » هركه به ناحق كشته شود ، براى ولى او سلطه بر قاتل قرار داديم ، پس در قتل اسراف مكنيد . اسحاق بن عمار از امام عليه السّلام مىپرسد : اين اسرافى كه خدا از آن نهى كرده چيست ؟ امام عليه السّلام پاسخ مىدهد : « خدا نهى كرده از اينكه انسان جز قاتل را بكشد يا قاتل را مثله كند » . « 5 » بررسى كامل اين بحث مربوط به كتاب قصاص است . اگر شخصى كه آمادهء اجراى حكم قصاص است ، اجازه دهد كه قتل او با درآوردن قلبش

--> ( 1 ) . مسالك الأفهام ، ج 11 ، ص 491 ؛ مسند احمد ، ج 4 ، ص 124 . ( 2 ) . الخلاف ، ج 5 ، ص 190 . ( 3 ) . مجمع الفائدة و البرهان ، ج 14 ، ص 133 . ( 4 ) . اسراء ( 17 ) آيهء 33 . ( 5 ) . وسائل الشيعه ، ج 9 ، ص 127 .